prev next
میانمار (برمه) در شرق آسیا واقع شده است. جمعیتی بالغ بر ۵۵ میلیون نفر در این کشور زندگی می‌کنند. ۹۰ درصد از مردم میانمار بودایی، ۴ درصد مسیحی، ۴ درصد مسلمان و ۲ درصد نیز پیرو آیین هندو هستند.

برمه در سال ۱۸۲۴ توسط بریتانیا اشغال و ضمیمه حکومت هند و بعد از آن مستعمره‌ بریتانیا تلقی شد. در سال ۱۹۳۷ بریتانیا برمه را به همراه منطقه «آراکان» که اکنون به آن راخین نیز می‌گویند، مستعمره‌ای جدا از حکومت هند خواند و آن را برمه بریتانیا نام نهاد، تا اینکه در سال ۱۹۴۸ بریتانیا اجازه داد تا برمه استقلال یابد و از آن زمان به بعد به «میانمار» تغییر نام یافت.

میانمار از سال ۱۹۶۲ تا سال ۲۰۱۱ توسط یک حکومت نظامی اداره می‌شد، تا اینکه در ماه مه سال ۱۹۹۰ دولت پس از حدود ۳۰ سال نخستین انتخابات آزاد را برگزار کرد؛ سرانجام در سال ۲۰۱۱ میلادی، در حالی که این کشور با فشار و تحریم خارجی مواجه بود، اصلاحاتی را به اجرا گذاشت که سرانجام به برگزاری انتخابات پارلمانی آزاد سال ۲۰۱۵ و پیروزی حزب اتحاد ملی برای دموکراسی به رهبری آنگ سان سوچی و تشکیل دولت غیرنظامی به رهبری او منجر شد.

قانون حقوق شهروندی در برمه که در سال ۱۹۸۲ به تصویب رسیده است و به واسطه این قانون از میان ۱۴۴ اقلیت موجود در میانمار ۱۳۵ اقلیت حق شهروندی دریافت کردند و ۹ دسته از اقوام اقلیت از حق شهروندی محروم شدند که بزرگ‌ترین این اقلیت‌ها، قوم مسلمان روهینگیا است. روهینگیایی‌ها ۴ درصد جمعیت میانمار را تشکیل می‌دهند و بیشتر در ایالت راخین در سواحل غربی میانمار ساکن هستند. آمار رسمی جمعیت روهینگیا ۶ میلیون نفر است؛ اما طبق آمار غیر رسمی جمعیت این قوم که ۱۰۰ در صد آن‌ها مسلمان هستند به ۸ میلیون نفر می‌رسد و یک زبان محلی به نام روهینگیا دارند که ترکیبی از عربی، فارسی و ترکی است.

اما ارتش میانمار، مسلمانان روهینگیا را در ۱۹ عملیات نظامی از سال ۱۹۶۲ تاکنون مورد هدف قرار داده است. دولت میانمار نیز در سال ۱۹۸۲ تابعیت مسلمانان را لغو کرد و آن‌ها را تحت فشار قرار داد به طوری که تا سال ۱۱۹۲ حدود ۳۰۰ هزار مسلمان مجبور به مهاجرت از کشور و فرار به بنگلادش شدند و اکثراً اعدام، دستگیر و یا مورد تجاوز واقع شدند. بار‌ها مسلمانان به بنگلادش و تایلند فرار کرده‌اند ولی در ساحل این دو کشور اجازه ورود نداشته و کشتی آن‌ها را غرق کرده‌اند. در سال ۲۰۰۸ نیز گردباد «نارجیز» میانمار را درنوردید. دولت نیز با ممانعت از رسیدن کمک‌های بین‌المللی به اقلیت‌های غیربودایی (مسلمانان و مسیحی‌ها) مرگ شمار زیادی از آن‌ها را رقم زد.

خشونت‌های مرگبار در میانمار علیه اقلیت مسلمان آن کشور همانطور که ذکر آن گذشت،‌ تازگی ندارد؛ اما از آغار شهریورماه و در پی تنش میان مسلمانان و نیروهای پلیس، افزایش قابل‌توجهی پیدا کرده‌است. این خشونت‌ها بویژه طی یک ماه گذشته با حمله سازماندهی شده بودائیان افراطی تحت حمایت پلیس و نیروهای امنیتی دولتی به کشته شدن ۳ هزار نفر و آوارگی ۳۰ هزار تن دیگر شده است که این مسئله با واکنش شدید بین‌المللی مواجه شد.

با وجود اینکه بیش از یک ماه از دور جدید خشونت‌های ارتش و بودائیان میانمار علیه مسلمانان می‌گذرد، آنگ سان سوچی که از برندگان جایزه صلح نوبل نیز هست در قبال خشونت‌های اعمال شده علیه مسلمانان این کشور سکوت اختیار کرده بود؛ اما در یک ماه گذشته علاوه بر مردم و مقامات کشورهای مسلمان مقامات مختلف غربی نیز با انتقاد از سکوت وی خواستار واکنش وی در قبال رنج مسلمانان میانمار شده بودند که بالاخره فشارهای جهانی جواب داد و سرانجام سوچی این موضوع را محکوم کرد.

سوچی گفت: نگران مسلمانانی روهینگیایی هستیم که از میانمار به بنگلادش فررار می‌کنند. عمیقا رنج مردمی را که در بحران استان راخین گرفتار شده‌اند حس و هرگونه نقض حقوق بشر را محکوم می کنیم.
برچسب ها:

دیدگاه ها بسته شده اند.